Voor de mensen die lezen vervelend vinden kijk op youtube voor de trailers van de films

Filmtips

SICKO

Sicko (of SiCKO) is een documentaire van regisseur Michael Moore. De film kwam uit in de VS en Canada op 29 juni 2007, en gaat over de gezondheidszorg in de Verenigde Staten, vooral over de werkwijze van grote ziektekostenverzekeraars. De film vergelijkt deze met landen waar de gezondheidszorg breed toegankelijk is. Er wordt gesteld dat dit laatste model beter is omdat het Amerikaanse systeem bedoeld is maximale winst te verzekeren door de zorg aan de patiënten te verminderen.

De film was geselecteerd voor het Festival van Cannes in 2007.

ADDICTED TO PLASTIC

“Elk stukje plastic dat ooit gemaakt is, bestaat nog steeds”. Addicted to Plastic van regisseur Ian Connacher verkent de weggooicultuur van plastic. De film neemt je onder meer mee naar Plastic Island - ook wel bekend als de Great Pacific Garbage Patch - waar stukken plastic tot eilandjes gevormd zijn. Innovatief en urgent: Addicted to Plastic moet je zien!

THE COVE

De Amerikaanse documentaire The Cove van Louie Psihoyos zorgt voor opschudding op het Tokyo International Film Festival. In de documentaire is de jaarlijkse jacht op dolfijnen te zien in de Japanse plaats Taiji. De vissers uit de stad dreigen nu met een rechtszaak.

De organisatie van het filmfestival in Tokyo was eerst niet van plan om The Cove op te nemen in het programma, maar na internationale druk besloot het festival de documentaire toch te vertonen. In The Cove is te zien hoe een filmploeg met verborgen camera’s opnames maakt van de dolfijnenjacht. De dolfijnen worden gedood voor vleesconsumptie.

Lokale vissers uit Taiji overwegen nu om de documentairemakers aan te klagen, maar eerst willen ze de film zien om te kijken of er feitelijke onjuistheden in zitten. In de film claimen de makers dat het eten van dolfijnenvlees slecht is voor de gezondheid, vanwege de hoge concentratie van kwik in het vlees door vervuiling. De Japanse overheid is hier niet van overtuigd, omdat het vlees niet in grote hoeveelheden wordt opgegeten.

Maker Louie Psihoyos was bij de première aanwezig, ondanks dat hij de kans liep om gearresteerd te worden. De beelden voor The Cove waren namelijk geschoten in verboden gebied. Psihoyos zegt dat hij de opbrengsten van de film wil doneren aan de stad Taiji, wanneer zij stopt met de jacht op dolfijnen. Voorlopig lijkt daar geen sprake van.
 

WHO KILLED THE ELECTRIC CAR?

Stijgende benzine prijzen, onrust in het Midden-Oosten en vervuiling weerhouden oliemaatschappijen er niet van om de invoer van alternatieven voor de benzinemotor enorm uit te stellen. Deze documentaire legt uit dat het anders kan en laat deze alternatieven zien, met als centraal punt de dood en herintroductie van de elektrische auto. Hij was snel, hip en milieubewust. Toch verdween de elektrische auto van General Motors vlak na de presentatie in 1996 snel uit beeld. Waarom werd de elektrische auto vakkundig om zeep geholpen door de grootste automaker ter wereld? De documentaire 'Who killed the electric car?' zoekt een verklaring.

THE AGE OF STUPID

Dé nieuwe klimaatfilm, The Age of Stupid, is in New York in première gegaan. Het gaat over een man die in z'n uppie in 2055 leeft, als de wereld zo goed als kapot is door de klimaatverandering. Hij kijkt terug naar archiefbeelden van 1950 tot 2008, en vraagt zich af waarom niemand iets deed om het klimaat te redden toen het nog kon. Op de website NotStupid.nl kan je zien wat je kan doen om deel te worden van de oplossing in plaats van het probleem.

FOOD INC.

Food Inc. is de finale onthulling van alles wat de Amerikaanse voedselsindustrie voor de consument verborgen houdt. Een dodelijke aanval op een pervers productiesysteem.
Documentaires over de voedingsindustrie doen het goed. Na Super Size Me, Our Daily Bread en We Feed the World is er een nieuwe film die de sector doorlicht. Food Inc. grijpt rechtstreeks naar de keel, draait de maag binnenste buiten en schreeuwt om een voedselrevolutie. De afgelopen 10 jaar is de manier waarop we ons eten produceren meer veranderd dan in de 10.000 jaar daarvoor. Dat is de bottom line van Food Inc.

WE FEED THE WORLD

We Feed the World ontrafelt het verhaal van ons voedsel, alvorens het in de schappen van de supermarkt belandt. De documentaire onderzoekt de marktmechanismen die ten grondslag liggen aan onze voedselindustrie en roept verschillende interessante vragen op. Waarom is strooizout bijvoorbeeld meer waard dan graan? En hoe kan het dat dagelijks 100.000 mensen omkomen van de honger terwijl er wereldwijd genoeg voedsel wordt geproduceerd voor 12 miljard mensen? Verscheidene betrokkenen - uiteenlopend van boeren, vrachtwagenchauffeurs, biologen, politici, producenten van genetisch gemodificeerde zaden en de CEO van 's werelds grootste levensmiddelenmultinational Nestlé - krijgen de ruimte.

GARBAGE WARRIOR

Wat hebben bierblikjes, autobanden en lege flessen met elkaar te gemeen? Niets, tenzij je een rebelse architect als Michael Reynolds bent. In dat geval zie je ze namelijk allemaal als de middelen om er zelfvoorzienende huizen van te maken. Al 30 jaar wijden de in New Mexico (USA) woonachtige Reynolds en zijn volgelingen zich aan het vervolmaken van ‘Earthship Biotecture’ door het bouwen van zelfvoorzienende woningen en gemeenschappen waar, onafhankelijk van centrale nutsvoorzieningen, design en functionaliteit op ecologisch verantwoorde manier met elkaar samengaan. Maar deze experimentele bouwwerken die afwijken van iedere standaard in de bouwwereld brengen Reynolds in confilct met de autoriteiten en grote bedrijven. Gedwarsboomd door verouderde wetgeving voert Reynolds een lobby voor het recht om duurzame leef- en woonruimte te creëren. En terwijl politici wikken en wegen, slaat moeder natuur toe met tsunami’s en orkanen. Reynolds en zijn bouwploeg grijpen de gelegenheid aan om hun vaardigheden in te zetten voor de meest hulpbehoevenden. Gefilmd gedurende drie jaar in vier landen geeft Garbage Warrior een tijdsbeeld van een vastbesloten visionair, een held van de 21ste eeuw.